|
Yazan özlem
|
Bu bekleyişin sonu yok ; anladım ,
Güzel düşleri sığdırdığım,
Tüm umutlarımı doldurduğum,
Mutlu yarınları koyduğum bavulumu,
Eski , kırık-dökük bir köprüden aşağıya atıyorum…
Anladım ki ; sonu yok bu bekleyişin,
Yüreğime ektiğin çiçekleri,
Aşka dair bildiğim tüm gerçekleri,
Mutluluğa adanmış gelecekleri,
Birer birer yakıyorum…
Sonu yok bu bekleyişin; anladım,
Nasılsa gelmeyeceksin…
Yaşadığımız güzel günleri,
Bakmaya doyamadığım gözlerini,
Bendeki “sen”i , sendeki beni,
En çokta ellerini…
Tenime dokunduğunda bütün acılarımı alıp götüren,
Yerine tarifi mümkün olmayan mutluluk ve huzur bırakan ellerini…
Ömrümü feda edebileceğim gülüşlerinden tek bir tanesini,
Kokunu…
Saçının telini…
Nefesini…
Tenini…
Her ne varsa aldım yanıma,bana anımsatacak seni,
Gidiyorum,affet sevgili...
|
