|
Sabahlar sarhoş olunmazmış diyorlar, Akşamdan kalmalar, Hele sende arşınla sokakları, Bak ki nasılda sarhoş oluyorsun sabahları, Sabahları zaten günden saymıyor gariban, Geceler ona yar…. Cebinde çay parası yok, Kahvenin camına sürünerek geçiyor, İçi soğumuş ne yapsın, Fırının olduğu caddeden yürümüyor, Kokusu burnuna dokunuyor, Umutla ısınıyor… Umutsuz yutkunuyor… Camlarda şekline bakar arada bir, kendimi kirli bilmez, Yüzünde mi lekeler oluşmuş… Elbiseler dökülmüş… Yokluk sokağındaki kuşlarına bile, Ekmek yerine umutsuz bakış veriyor.. Yürüyüşü sarsıla sarsıla, Dik yürüse çok görülüyor, Onun hayalinin istikameti yok, Her yere uğruyor.. Ne belirli bir otobüs durağı, Nede vapur saati, Gecenin bilmem kaç saatinde, Hangi duvarın altı daha sote, Orası ona yar….
yasin karahan  Yorumlar (1) | Bu konuyu sitenize aktarın | Yazdır | E-Posta | Devamı...
|
